پیمان

 

گفت بر پیمان سه شرط نهاد. نخست آنکه تسلیم می خواست مرا، دیگر آنکه غیور باشم بر شرط نخست به پشتوانه او  و سوم آنکه بر آن وسوسه که مرا از دو شرط پیش باز می دارد، مجاهده کنم.

 

گفتم برخی دعوی هدایت دارند بی شرط که خود را واسطه می دانند که راه می شناسیم از بی راه!

گفت هدایت به دلخواه ایشان نیست که هر که را خواهند هدایت کنند که برتر از محمد (ص) نیستند که بر او حجت تمام کرد که إِنَّکَ لَا تَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَن یَشَاء (البته تو هدایت نکنى هرکه را دوست دارى و خدا هدایت مى کندهرکه را خواهد. قصص ۵۶). زیبنده است که نفسی مطمئن بیم و بشارت دهد اما هدایت تنها به دست اوست و او ترا تسلیم می خواهد به آن سه شرط و آن هرسه یکی ست و آن بندگی ست.

 

گفتم مدعیان از کشف راه می گویند. از اینکه ره کوتاه می کنند به اشارتی، از اینکه راه هموار می شناسند و...

 

گفت هرکه مدعایی چنین داشت بگویش که هر طرف که رو کنم به سوی اوست اما صراط مستقیم از من به اوست. نه از من به تو بعد به او!

بگویش پروردگارم مهر ختم زد بر نبوت، اگر پیرو محمدی، بسم الله، همراهی کن مرا در متابعتش. بگویش پروردگارم حی و قیوم است و من دست به هیچ دستگیری جز او ندهم.

 

صد عجب! در جایی که او رهنماست، مردمان در پی استاد و رهنما می گردند!

با او بر پیمان نخستین بمان که پادشاه جهانیان است. چنان راه مستقیم بنمایدت که در باور هیچ مدعی نیاید. وضوحی بر تو عطا خواهد کرد که جز راه نبینی و هیچ نپرسی که کجایم یا چه کنم! لحظه لحظه استواریت می بخشد به نشانهای که در آنها هیچ شکی نیست.

 

گفتم وضوح حاصل چیست؟

 

گفت کلید تسلیم، دل سپردگی ست  نه سر سپردگی! تسلیم تو را به راه می کشد و صبر در تسلیم کلید وضوح است. سرسپردگی صبر را صعب می کند. دل سپردگی صبر را شوق می کند. فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِیلًا(پس صبر کن نیکو )

 وضوح حاصلِ تسلیم و صبر و شوق است. گاهی وضوح حاصل هیچکدام نیست.حاصل عنایت است! گاهی می خواندت مدام! الَّذِینَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ( خوشا آنان که دائم در نمازند!)

 

گفتم وضوح تا کجا را می نمایاند؟

 

گفت وضوح که بیاید این کجا و ناکجا رخت بر می بندند. کجا و نا کجا زاده ی زمان است. زمان یعنی عدم وضوح.

وضوح که باشد در حالی و وضوح لحظه ی حال را می نمایاند. آدمی در قفس تن در لحظه ی حال مانا نیست. در آمد و شد می ماند تا خامَش پخته گردد و پر کشد به سوی دوست.

 

گفتم  محصول وضوح چیست؟

 

گفت وضوح در حال که هستی تو را از قضاوت بار می دارد. در آمد و شد، در حال که نباشی آنچه در تو از وضوح می ماند، بصیرت است. وضوح از هوس می رهاندت، از عقل معاش می گذراندت و در عشق ناب می گدازاندت و به عقل عشق می دواندت با گامهایی که در آنها هیچ شکی نیست.

آسمانها و زمین ملک اوست هرکه را هرچه خواهد بخشد. راه را در ملک خویش به نشان و نشانهای بسیار سهل و ساده کرد تا از طاقت آدمی فراتر نباشد. آدمی بر گرده خود بار می نهد و راه بر خود سخت می گرداند. او خدایِ سهل و سلام است. خدایی که بر مشتی خاکی عنایت کرده، از روح خود در آن می دمد. خدایی که بر گناهان این مشت خاک خط عفو می کشد. خدایی که پیمان شکنان را دوباره و چند بار به پیمانی نو می خواند تا در پناه خویش یارشان باشد. خدایی که خداوند وضوح است و بینا ست بر بازی ما با بازیچه زمان و مکان. خدایی که جز او خدایی نیست. هیچ چیز جز او نیست و هیچ چیز حتی شبیه او نیست!

 

گفتم...

گفت بر پیمان خود بمان و صبر کن و چون نشانی فرستاد. چشم ببند و قدم بردار!
 وَالَّذِینَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ( آنان که بر پیمان خویش استوارند)

 

غلامرضا رشیدی
دی ۸۸

 

 

دیدگاه‌ها

  1. برف سفید دی ۱۷, ۱۳۸۸ at ۹:۵۸ ب.ظ

    ممنون که آمدید .
    اما تا منظور از عجب چه باشد که پاسخ چه باشد …
    متن زیبایی بود درسته آدم اگه بخواد واقعیت رو بفهمه باید وجودش را اونقدر پاک کنه که نور خدا به قلبش بتابه اون وقت حقیقت خودش به قلب راه پید ا می کنه …
    فقط خداست که اگه امتدادش رو بگیریم به رستگاری می رسیم حالا این وسط یه اسبابی هست که یک عبدی که خدا قوه نبوغ و هوش رو در اون به ودیعه گذاشته باید مسیر درست رو پیدا کنه با استعانت از خود خدا .

  2. شرحه شرحه (م.ن.پروا) دی ۱۷, ۱۳۸۸ at ۱۱:۱۶ ب.ظ

    بسیار زیبا و شیوا و راهگشا!

    در پناه حمایت های ویژه ی حضرت عشق جل جلاله باشید.

  3. فریده دی ۱۸, ۱۳۸۸ at ۳:۲۶ ق.ظ

    دردی مهربان می خواهم؛

    نه زخمی
    که زبان برنیاید؛
    دستها،دستی نیابد؛
    و قدم ها نتواند؛
    نه !
    … مرگی مهربانتر می خواهم !

  4. شوق دیدار دی ۱۸, ۱۳۸۸ at ۹:۰۳ ق.ظ

    هدایت تنها به دست اوست و او ترا تسلیم می خواهد به آن سه شرط و آن هرسه یکی ست و آن بندگی ست.
    سلام دوست عزیز و مهربانم
    صد البته اول و آخر بندگی است و تمام کسانی که به هر طریقی در گذشته بودند و حال نیز در سر راه ما قرار می گیرند و به طرق مختلف آیه های خداوند را به ما نمایش می دهند (البته اگر چشمب برای دیدن باشد) همه اش درس بندگی است و دیگر هیچ.
    چگونه؟
    این که هر چه او داد با جان و دل بگیریم و لب از اعتراض نگشاییم. باشد که رستگار شویم

    یا حق

  5. ...... دی ۱۸, ۱۳۸۸ at ۱۰:۴۴ ق.ظ

    یاده مطلبی افتادم که دیشب میخوندم…از حضرت زینب که بعد از واقع کربلا گفتند…ما رایت الا جمیلا!…صبری که زیبا رویت می شود!!
    من که گاهی مصداق الذین هم عن صلاتهم ساهون می شوم!!
    لیس کمثله شی…!!یاده مطلبت افتادم!!…البته صبر نوشته ات هم بود!!باید دوباره برگردم و بخوانم!!…البته یادم هست که گفتی خوانده ها را چه کردی که به نخوانده ها اشتیاق می ورزی……نمیخوام خونده ها رو به فراموشی بسپارم…!!میخوام برگرد واژه ها بگردم..تا عمل را دریابم…!!

    Reza Rashidi پاسخ در تاريخ دی ۱۹ام, ۱۳۸۸ ۱۲:۰۲ ق.ظ:

    ” ألیس الله بکاف عبده ” و آیا خدا برای بنده اش کافی نیست!

  6. آريانا دی ۲۱, ۱۳۸۸ at ۱۰:۳۷ ب.ظ

    خلقی نشسته گوش ما مست و خوش و بی‌هوش ما
    نعره زنان در گوش ما که سوی شاه آ ای گدا……………..فریاد ما هم از زبان دیگری است
    …………………………………………………
    پر کنی پیمانه و نشکنی پیمان خویش…

    دوش رفتم در میان مجلس سلطان خویش
    بر کف ساقی بدیدم در صراحی جان خویش
    گفتمش ای جان جان ساقیان بهر خدا
    پر کنی پیمانه و نشکنی پیمان خویش

پاسخ دهید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

نام پیوند *
ایمیل *
وبلاگ

به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.