کرامت

گفتم ای صاحب کرامت، مرا کرامتی بیاموز!
گفت کرامت بر دو گونه است، یکی آنکه در عالم خیال از خود می فروشد و یکی آنکه در عالم خیال، خیال گشته است.

گفتم حلالِ خیال نیستم هنوز!
گفت کرامات را مراتبی هست در شان سالک، کجایی تو!؟
گفتم بهتر از آن که می شناسی نیستم. دست پروده ی تو ام! رتبه و مرتبه ام نزد توست. بر جای خود مانده، گمان که هیچ از راه نرفته ام!

گفت راه نرفته گان را نیز کراماتی هست.
گفتم در کلماتم  می پیچی!

گفت از این جام بنوش!
گفتم نوشیدم!

گفت چگونه بود نوشیدن؟
گفتم سهل ترین کار ممکن!

گفت چگونه آموختی نوشیدن را؟
گفتم شاید ابتدا غریزه ای مرا به نوشیدن از سینه مادر کشاند.

گفت اکنون چگونه نوشیدی از این جام؟
گفتم قصد کردم که بنوشم، نوشیدم!

گفت آیا نازاییده ای در بطن مادر “قصد نوشیدن” را می شناسد؟
گفتم اگر حتی بشناسد، قادر به انجام نیست.

گفت صاحبان کرامت، قصد انجام کار می شناسند. در دایره های محیط و محاط بر هم، در گذر از مراتب آگاهی، سالکان در مقاصدی نو زاده می شوند. سهل ترین اعمال در هر مرحله در وادی پیشین نا ممکن می نمایند.

گفتم در این مرحله اکنون، با من از کرامات بگو!
گفت به طفل نو زاده، به این رسم که از این جام نوشیدی، اگر بنوشانی، خفه خواهد شد! سخت است برای او این سهل ِ نوشیدن!

گفتم طفل ام خواندی! سهل اش را بگو!
گفت سهل اش نیز سخت است!

گفتم هر چه هست بگو!
گفت باید قصدی را بیاموزی، قصدی دیگر در پی آن خواهد آمد! و در مراتبی نو ، مقاصدی نو تو را در بر خواهند گرفت!

گفتم چگونه؟
گفت طفل؛ نَفَس؛ حرکت؛ نوشیدن؛ خوردن؛ آموختن؛ بلوغ…

گفتم از نفس کشیدن بگو، از ابتدای ابتدا!
گفت باید قصد را بشناسی، چنان که نفس می کشی!

گفتم بگو با من، چیست این کرامت؟ ذکر و اوراد اش کدام است!؟
گفت کرامت تو این است، لب به دروغ ببند!
ذکری نیست.دروغ نگو تا ذکر شوی!
تحمل کن تا قصد خطا نگفتن را بیاموزی!
راستگویی نوشیدن جرعه ای آب گواراست. آب آیه ی حیات است. بدانسان که خشکی بیابان می سازد و آبادی ها را ویران می کند، دروغ کرامت انسانی را تباه می کند و دیو می سازد.
اگر در پی کرامتی، به قد کرمنا، صاحب کرامت شده ای به دروغ در رفتار و گفتار بر بادش مده.

گفتم دلیلی در این نکوهش شدید در دروغ هست؟
گفت در شهود هستی، شنیداری قدم نخستین است. آن که موسیقی هستی را بشنود، شنیدار است. آگاهی بواسطه ی ارسال پیام های راستین و معتبر به گوش های شنیدار متجلی می شود. دروغ، یعنی ارسال پیام نا معتبر، یعنی اخلال، یعنی خروج از تعادل!
هستی بر پایه عدل بنا شده، عدم تعادل یعنی عنصر نامعتبر. عنصر نا معتبر قطعا نیست خواهد شد که در هستی؛ هست ها هستند و کرامت دارند. هرجا فردی، گروهی یا جامعه ای اسیر دروغ شود، نابودی آنها را در کام خواهد کشید و در نابودی کرامتی نیست.

گفتم بیشتر بگو!
گفت بنای تجلی آگاهی بر راستی است. در داد و ستدی راست، آگاهی متجلی می شود. پیام هایی راست در این داد و ستد جابجا می شوند. دروغ ارسال پیام خطا و اخلال در  داد و ستد است. خاطی هرکه و هر چه باشد، پیغام به  او مرجوع خواهد شد. تا زمان اصلاح خطا، خاطی در دایره ی قرنطینه، از داد و ستد محروم می ماند.طفل در طفولیت می ماند و این در مثال آدمی یعنی رکود و  مرگ و نیستی!

راستی تو را رشد می دهد. پیام هایت در داد و ستد آگاهی، اعتبار می یابند. کرامات سالکان چیزی جز توان معامله نقد در چرخش آگاهی نیست. معتبرند در سودای آگاهی!

گفتم چگونه؟

گفت پیغامی را ارسال میکنی. تمام ذرات هستی به آن پاسخ میگویند. در قبول یا در رد  آن. قبول پیغام موجب تجلی آن می شود. عملی نمایان می شود. مقبولیت پیام بسته این است که گیرندگان پیام تا چه حد فرستنده را صادق می دانند. دعای سالک صالح صادق، یعنی ارسال پیام از منبعی معتبر. دعای دو همدل صالح یعنی منبعی، پیام منبعی دیگر را تایید کرده و دعای جمعی صادق یعنی ارسال پیامی با اعتبار بالا. به گمانت اعتبار پیام های آنان که به دروغ آلوده اند چقدر است!؟ بی شک هرچه بخواهند انجام نخواهد شد.

نخستین کرامت این است که دروغ نگویی!
نخستین این است که نفس بکشی، زنده ماندن به تو فرصت هایی نو عطا خواهد داد.

گفتم ساحران چه می کنند؟ آنچه می کنند آیا از جنس کرامات است؟
گفت اعتبار دروغ از راست است. دروغ را به گمان راست می پذیریم.ساحران دروغ را راست می نمایانند.

گفتم یعنی چه؟
گفت راستی شیرینی شهد است. دروغ تلخی زهر، زهر را در شهد می ریزند. شیرین می نوشی و تلخ می میری!

گفت در ارسال پیام، ساحران تن فروشی می کنند در داد و ستد آگاهی. منابع ارسال پیام خود از جنس آگاهی اند. ساحران پیغام ها را در تکه از وجود خود پیچیده ارسال می کند.مهر تایید می گیرند، خواسته ی خود را متجلی می کنند. جنس سحر، خود از جنس دروغ است. دروغ کرامت نیست و آنچه را کرامتی نیست. محکوم به نابودی است. سحر در واقع،  گونه ای  از تجلی ناپایدار نابودی است. وهم است در برابر خیال! ساحران در سحر قسمتی از آگاهی وجودی خود را هدر می دهند.

گفتم چه هست در این چنین معامله ی بی سود و زیان آور؟
گفت خلسه ی کاهش آگاهی! چیزی ست توصیف ناپذیر!

گفتم مشوق سالکان در راستی در گفتار و عمل چیست؟
گفت سالکانِ شنیدار، شکل پیام را رویت می کنند. مشتاقند به رویت زیبایی. شعف دارند واسطه  باشند تجلی زیبایی را. در کرامات ایشان مفسده ای نیست و قصد خیر را می شناسند.

گفتم قدم اول؟
گفت میان راست و دروغ مرزی هست از سکوت!
مقیم شو در سکوت!
تو نیز از جنس آگاهی هستی!
در تبادل آگاهی بی شک به تو نیز پیغامی خواهد رسید!
پاسخ ات گفتاری راستین خواهد بود!
گفتار راستین، ذکر است!
ذاکر می شوی به آموختن ذکر!
تمام ذرات هستی در ذکرند!
کرامتی بالاتر از ذکر نیست!
کرامت برترین فرستاده ذکر است!
ذکر نجوای جاودان است!
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ!

گفتم راست گفت خداوند والا مرتبه!
گفت راستی ابتدا و انتهای کرامت است.

غلامرضارشیدی
آذر ۸۹

دیدگاه‌ها

  1. مهتاب آذر ۲, ۱۳۸۹ at ۴:۰۳ ب.ظ

    راست….سکوت….آهنگ زیبای هستی!…سراسر ذکر….ذکر …ذکر…حمد …تسبیح….! و او….او نقطه آغاز تجلی!….
    از ابتدا میخواهم بخوانم…و باز می آیم!

  2. رضا آذر ۲, ۱۳۸۹ at ۵:۴۷ ب.ظ

    بسیار زیبا بود.
    رشیدی جان، دنیا دنیای ساحران است و آواز، صدای برهم خوردن پر های خفاشان.
    دنیا دنیای لبخند کریه و دود دم جادوگران است. از هر هزار نفر یکی راست می کوید.
    به جادوگری بگویی: تو ساحری! روی درهم می کشد. بگویی: تو جادوگری! روی برمی گرداند.
    ای کاش صادقانه می گفتند: ما ساحریم و جادوگر و این دکان ماست.
    می گویند ما عارفیم و اهل ذکر و در منای قرب.
    دستت درد نکنه!بسیار لذت بردم.
    حق یارت

    Reza Rashidi پاسخ در تاريخ آذر ۲ام, ۱۳۸۹ ۷:۳۳ ب.ظ:

    دلهای ما را به تاریکی مسپار ای انکه نور آسمانها و زمینی!

  3. اتوپیا آذر ۲, ۱۳۸۹ at ۶:۰۵ ب.ظ

    ایگاش میشد همیشه راست گفت و راست شنفت

  4. Pegah آذر ۲, ۱۳۸۹ at ۷:۱۴ ب.ظ

    هر که از اخلاص برخوردار شد
    بر وی آتش سر بسر گلزار شد

    گر باخلاص آوری روئی بما
    در عذاب آخر نگردی مبتلا

    ور همیشه تو بکین باشی چنین
    مرتد روی زمینی در یقین

    مومنا ذکر خدا بسیار گوی
    تا بیابی در دو عالم آب روی

    ذکر را اخلاص می‌باید نخست

    ذکر بی اخلاص کی باشد درست

    عطا

  5. آریانا آذر ۳, ۱۳۸۹ at ۱:۲۸ ق.ظ

    گفتی که به سوی ما روان شو / بی لطف تو جان روان ندارد
    ما بر در و بام عشق حیران / آن بام که نردبان ندارد
    این عالم را کرانه‌ای هست /عشق من و تو کران ندارد
    مانند خیال تو ندیدم / بوسه دهد و دهان ندارد
    دادی کمری که بر میان بند / طفل دل ِ من میان ندارد
    گفتی که به سوی ما روان شو / بی لطف تو جان روان ندارد
    مولانا

    Reza Rashidi پاسخ در تاريخ آذر ۳ام, ۱۳۸۹ ۸:۴۶ ق.ظ:

    آریانا حق باتوست!
    علتش این است که اینها را خودم دستکاری کرده ام برای آن موارد قبلی این کار انجام نمی شد.
    ممنونم بابت یادآوری
    گل

  6. اراکده آذر ۳, ۱۳۸۹ at ۷:۴۰ ق.ظ

    راست شد دل با رضای یار و ، رست از هجر و وصل
    آری آری راستی و رستگاری گفته‌اند
    درود

  7. روزنامه دیواری آذر ۳, ۱۳۸۹ at ۱۰:۵۳ ق.ظ

    ما که مغروریم ازاینکه مسلمان زاده ایم /// با طلبکاری ، تقاضای شفاعت می کنیم ما که باورهایمان را سخت باور کرده ایم /// کورکورانه از آنها حمایت می کنیم
    ما که در فکر خرید غرفه هایی از بهشت /// ساده انگارانه ، قران را تلاوت می کنیم یا که از ترس جهنم گاهگاهی زیر لب /// سوره هایی آیه هایی را قرائت می کنیم روضه و نذر و زیارتگاه و این برنامه ها /// آن زمانی که کمی حس وخامت می کنیم چندتایی ذکر و اوراد و کمی اطعام و بعد /// غره از خود با خدا حس رفاقت می کنیم قبله و سجاده و تسبیح و مهر و ادعا /// حس قدرت یا که ابراز کرامت می کنیم

  8. مهتاب آذر ۳, ۱۳۸۹ at ۳:۵۱ ب.ظ

    این دروغ مصلحتی چیست؟

  9. زهره آذر ۸, ۱۳۸۹ at ۱۲:۰۲ ق.ظ

    besiyar jaleb wa amouzandeh bud.mamnun az shoma.dar panahe ou yekta.

  10. راثی پور آذر ۱۶, ۱۳۸۹ at ۱۲:۴۲ ق.ظ

    نصیب ماست بهشت ای خدا شناس برو
    که مستحق کرامت گناهکارانند

  11. منصور خرداد ۴, ۱۳۹۰ at ۱۱:۳۶ ق.ظ

    باسلام

    چنین یافتم در نوشته تان که مراتب کرامت درمخلص کلام چنین است:
    راستی-سکوت-ذکر=کرامت

    یک سوال
    منظورتان از سکوت همان خالی شدن است از غیر؟تاذکریاراذن ورود بیابد؟یاخیر؟

    ومراتب سقوط چنین است
    سحر-دروغ=راست نمایی-ذکرنمایی-کرامت نمایی=سقوط

    بسیار جالب شرح سخن راست میدهی دوست ویاوروهمدل وهمراه واستادعزیز
    کتاب وجودت همیشه سرشار ازعشق وآگاهی باد

    وقتی نوشته هایتان را میخوانم دام یک سوال بیتابم میکند
    اینها که مینویسید تراوش عقل است یا اگاهی ها وتجربه های((ناب)) عارفانه-عاشقانه است؟
    خود جاری میشود ویا خود جاریش میکنید؟
    سپاس ودرود
    مانا مانی دوست((ببخشید اون دفعه متوجه نشدم معنی این ترکیب را . ولی وقتی فهمیدم کلی به خودم خندیدم))!!!!

  12. شيفته تیر ۲۰, ۱۳۹۰ at ۶:۱۴ ق.ظ

    به لطف خداوند، شهره ام به راستگویی و صداقت بیش از حد و نتیجتا به ساده لوحی و بی سیاستی .چه لطمه ها خورده ام از این روراستی که بماند ،ولی خود می دانم که تا راستگویی کامل ،فاصله زیادی دارم .در وبلاگتان بسیار به راستگویی تاکید فرموده اید .،.در جهت شکر الهی که بنده را با وبلاگ شما آشنا کرد از همین لحظه اراده می کنم که دیگر دروغ نگویم .بسم الله الرحمن الرحیم .
    دعایم کن ای برادر مسلمان که دوست موفقم بدارد در این تصمیم. (به راستی که مسلمان چه صفت مناسبی است برای جنابعالی )

    Reza Rashidi پاسخ در تاريخ تیر ۲۰ام, ۱۳۹۰ ۷:۳۸ ق.ظ:

    خدایا عهد ها بسته ایم و وفا نکرده ایم در وفای به عهد یاریمان کن که شیطان سخت وسوسه گر است.

پاسخ دهید

ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

نام پیوند *
ایمیل *
وبلاگ

به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.