به نام نامی دوست

(۸۴) وَإِذْ أَخَذْنَا مِیثَاقَکُمْ لاَ تَسْفِکُونَ دِمَاءکُمْ وَلاَ تُخْرِجُونَ أَنفُسَکُم مِّن دِیَارِکُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ

و (یاد کنید) زمانى را که گرفتیم پیمان شما که نریزید خون همکیشان خود را و بیرون مکنید (به ستم ) یکدیگر را از خانمان خود سپس ‍ اعتراف کردید (پذیرفتید) در حالى که شما گواهى میدهید.

(۸۵) ثُمَّ أَنتُمْ هَـؤُلاء تَقْتُلُونَ أَنفُسَکُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِیقاً مِّنکُم مِّن دِیَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَیْهِم بِالإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن یَأتُوکُمْ أُسَارَى تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ

عَلَیْکُمْ إِخْرَاجُهُمْ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتَابِ وَتَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن یَفْعَلُ ذَلِکَ مِنکُمْ إِلاَّ خِزْیٌ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَیَوْمَ الْقِیَامَهِ یُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ

الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

پس شما آن گروهید (که پیمان را شکسته اید) در حالى که مى کشید یکدیگر را و بیرون مى کنید گروهى از خودتان را (به بیداد) از خانه هاشان کمک مى کنید یکدیگر را بر (رنج دادن مظلومان و) گناه و بیدادگرى (و کینه توزى ) و اگر بیایند تبعید شدگان سوى شما به اسیرى میدهید فدیه آنها را در حالى که (بحکم پیمان ) حرام است بر شما بیرون کردن شان آیا مى گروید به برخى از (احکام ) کتاب و کافر مى شوید به برخى دیگر و نیست کیفر آنکس که بکند این پیمان شکنى را از شما مگر خوارى در زندگانى این سراى و روز رستخیز باز گردانیده شود (از صحراى محشر) بسوى سخت ترین عذاب و نیست خداوند بى خبر از آنچه مى کنید.

*******

 (۷۷) أَوَلاَ یَعْلَمُونَ أَنَّ اللّهَ یَعْلَمُ مَا یُسِرُّونَ وَمَا یُعْلِنُونَ

آیا نمى دانند که خدا مى داند آنچه را نهان میدارند ، و آنچه را آشکار مى کنند (از ایمان ظاهرى )

(۷۸) وَمِنْهُمْ أُمِّیُّونَ لاَ یَعْلَمُونَ الْکِتَابَ إِلاَّ أَمَانِیَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ یَظُنُّونَ

و برخى از ایشان بیسوادند که نمى دانند (محتویات ) کتاب را لکن دروغ هایى از دانشمندان خود مى شنوند و نیستند ایشان مگر آنکه گمان مى برند

(۷۹) فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ یَکْتُبُونَ الْکِتَابَ بِأَیْدِیهِمْ ثُمَّ یَقُولُونَ هَـذَا مِنْ عِندِ اللّهِ لِیَشْتَرُواْ بِهِ ثَمَناً قَلِیلاً فَوَیْلٌ لَّهُم مِّمَّا کَتَبَتْ أَیْدِیهِمْ وَوَیْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا یَکْسِبُونَ

پس شکنجه سخت (و اندوه و رسوائى ) براى آنان است که مى نویسند نوشته اى را به دست خویش سپس (بر پیروان خود) مى گویند این از جانب خداست تا بگیرند به وسیله آن (کتاب تحریف شده ) بهاى اندک را پس واى بر ایشان از آنچه نوشته (و تعبیر کرده ) دستهایشان دواى برایشان از آنچه کسب مى کنند. 

—————————

آیا ندیدی پروردگار تو چه کرد با….

چیزی شگفت و شگرف دل می زند، می جوشد!

آی آنها که ایمان آورده اید، ایمان بیاورید!

غلامرضا رشیدی
مرداد ۸۸