پیشتر جایی تشکیکی خوانده بودم که صفت اکبر در مقایسه با کدام خداست.این که بزرگتر می خوانند یعنی بزرگتر از چه کسی؟ چرا کبیر که بزرگترین است نخوانده اند؟

بسیار شنیده ایم که به خود آمدن به خدا رسیدن است.حال از آن جهت که به هر طرف رو کنی، سوی اوست، به گمانم آنکه می گوید در باخودی ره می پیماید شاید تزویر می کند. چنان که با خود باشی چو سوی او بروی در مرتبتی ادعاخواهی کرد که برتر از تو(خود) کسی نیست و خود را نه برتر که برترین می خوانی.اگر آنجا  هستی بگو الله اکبر.

 اگرسوی او نروی و با خود باشی چه سلطانی باشی بی رقیب یا مسکینی بی شکیب، چه بر تخت باشی چه بر تخته ای، چه بر خلقی حکم برانی، چه بر خرابه ای، آنجا که هیچ کس در برابر تو نیست و قادری و بی بدیلی بر انجام آنچه خود می خواهی و خود را نه برتر که برترین می دانی که هیچ چیز را یارای برابری در برابر تو نیست و آنچه خود می خواهی میکنی،  هستی فریاد بر می آورد که الله اکبر.

این صفتی برتر، برابر خدایانی است که آدمی در طول تاریخ از خود ساخته و می سازد.هرگاه خدایی تازه ظهور می کند هستی فریاد بر می آورد که الله اکبر.

غلامرضا رشیدی

تیر۸۸