نثر آشفته ام،  آشفته ی اوست

حرف نا گقته ام از گفته ی اوست

زین همه سهل و ثقیل  شکرش

طوطی ام مرغک دل بسته ی اوست

همچو گنگی به بیان کلمات

لکنتم جمله ی بشکسته ی اوست

چو به چرخ است و بگردش یکسر

قلمم یکسره سرگشته ی اوست

ره نماید به ندایی، به رهی گم سازد

رهزنم گفته ی  آهسته ی اوست

من به خود قصه کجا می گفتم؟

 این همه قصه ی سربسته ی اوست!

من ندانم که چه گوید که بگو

قلمم، رند کمر بسته ی اوست

 

غلامرضا رشیدی

شهریور ۸۸